Steenbergen heeft weer een kinderboerderij: ‘By Saar’ opent onder grote belangstelling
Door: Sanne Brusselaars AlgemeenSTEENBERGEN - Eindelijk is het zover: na enkele jaren van afwezigheid is er weer een kinderboerderij in de gemeente Steenbergen. Aan de Gagelweg, tussen Moerstraten en Steenbergen, is zaterdag zorg- en kinderboerderij ‘By Saar’ geopend. Of er behoefte is aan een kinderboerderij? “We hadden aan de reacties op social media behoorlijk wat mensen verwacht, maar deze drukte slaat echt al onze verwachtingen. Een gekkenhuis,” vertellen de kersverse eigenaren Sabrina en Harm Alleman terwijl ze een arm om elkaar heen slaan. “Het voelt allemaal een beetje onwerkelijk, alsof het niet van ons is.”
Tussen de honderden dieren, van ezels tot pauwen en schildpadden, hebben niet alleen zij, maar ook de deelnemers aan de dagbesteding inmiddels hun plekje gevonden.
Sabrina en Harm wonen sinds 1 december op de voormalige zorgboerderij Lindehof. “Mei vorig jaar kwamen we hier voor de eerste bezichtiging. Op dat moment hadden we allebei heel andere carrières. Halverwege de zwangerschap is ons dochtertje Saar stil geboren. Toen besloten we ons leven 180 graden te draaien en onze lang gekoesterde wens uit te laten komen: een zorgboerderij met dagbesteding voor jongeren en jongvolwassenen met een verstandelijke of psychiatrische beperking. Zij runnen de kinderboerderij en de kleinschalige horeca,” vertelt Sabrina. Over een naam voor hun onderneming hoefden ze dan ook niet lang na te denken.
Niet voor iedereen
“Inmiddels hebben we vier deelnemers voor de dagbesteding. Samen met ons en tientallen vrijwilligers runnen zij het bedrijf. In totaal hebben we ruimte voor acht deelnemers per dag. Ik verwacht dat we na deze open dag een flinke boost krijgen in het aantal aanvragen. Er is veel vraag naar dit concept.” Toch is deze vorm van dagbesteding volgens Sabrina niet voor iedereen geschikt. “Er komen hier zes dagen per week mensen over de vloer. Voor wie een prikkelarme dagbesteding beter past, is dit niet de juiste plek.”
Wie zijn draai op de boerderij wel helemaal heeft gevonden, is Sven, een van de deelnemers. Hij is deelnemer van het eerste uur en was ook bij de vorige eigenaren actief. “In totaal zit ik hier al ruim 2,5 jaar. Ik ben mede verantwoordelijk voor de dierenverzorging, het groenonderhoud en de horeca. Dat laatste vind ik stiekem toch wel het leukste.” Vandaag staat hij dan ook op zijn plek achter de softijsmachine. “Wat ik ook leuk vind? Het maaien van het terrein. Lekker oortjes in en rondjes maken op de zitmaaier,” vertelt hij met een grote lach.
Afstand tussen dier en mens
“Ik kan de cliënten nog zo goed begeleiden, maar wat de dieren met de deelnemers doen is bijzonder. We hebben hier een jongen met zware ADHD. Als hij tussen de ezels of eekhoorns staat, wordt hij helemaal rustig,” vertelt Sabrina.
Dat er behoefte is aan het zorgconcept én aan een kinderboerderij, werd haar afgelopen week opnieuw duidelijk. “Een groep leerlingen van een plaatselijke basisschool kwam op bezoek. Leerlingen wisten niet eens wat een shetlandpony was. Als kinderen dat in een plattelandsgemeente als de onze al niet meer weten, hoe moet dat dan in de grote stad?”
Ook merkt het echtpaar dat bij sommige bezoekers de omgang met dieren is vervaagd. “Op alle verblijven hebben we speciale flyers moeten ophangen over hoe je met de dieren omgaat.”
‘Hij is echt sterk’
“Hij is echt sterk,” roept Ryan naar zijn moeder terwijl een van de ezels een grote graspol uit zijn handen trekt. “Hij zal vast honger hebben,” roept zijn moeder terug. Wim, een van de vrijwilligers, kijkt lachend toe. “Honger zullen ze niet hebben hoor. We hadden het weiland deze week niet hoeven maaien, zoveel graspollen er vandaag al zijn uitgetrokken door de kinderen om aan de ezels te voeren. En weet je? Een ezel komt van oorsprong uit landen waar het vaak dor is en weinig voedsel is. Het is dus wel een beetje opletten dat ze hier niet te dik worden.”
Wim is niet alleen vrijwilliger, maar ook de vader van Harm. “Alleen voor deze week hoor. We wonen in de bollenstreek en kunnen dus helaas niet dagelijks helpen. Mijn vrouw staat nu in de horeca te helpen. We zijn ontzettend trots op wat Harm en Sabrina hier in zo’n korte tijd hebben neergezet.”
Of Wim ook een favoriet dier heeft? “Zie je die bruine alpaca daar? Hij is mijn favoriet. Hij is mooi van lelijkheid. Geboren met een te kort pootje, waardoor hij een bijzonder loopje heeft. En als je hem van dichtbij ziet, met zijn scheve tanden en haren voor zijn ogen, moet je toch een beetje lachen.”
