Van croissants tot knuffels: vroege ochtend vol emotie langs Steenbergse Roparun-route

STEENBERGEN - Uitslapen was het voor veel Steenbergenaren niet maar op de vroege tweede Pinksterdag kon iets langer dan voorgaande jaren in bed gebleven worden om op tijd te zijn voor het supporteren van de Roparun deelnemers. Door de tropische temperaturen hadden de Steenbergse Roparunteams Door Dik & Dun en de Stone mountain runners beide ruim een uur vertraging opgelopen. “Ze zijn geen uitzondering hoor, alle teams hebben het zwaar.” Het warme onthaal door familie en bekenden aan de Van Gaverenlaan mocht dan iets verlaat zijn maar zeker niet minder feestelijk. Helemaal voor het team Door Dik & Dun die dit jaar voor de dertigste keer meedoen aan de non-stop estafetteloop van Parijs naar Rotterdam. 

Even dreigde de doorkomst aan de Van Gaverenlaan minder feestelijk te worden dan voorgaande jaren maar toen Eric Verheijen een berichtje kreeg van Patrick, één van de leden van Door Dik & Dun, hoefde hij niet lang te twijfelen om de deuren van zijn bedrijfspand op de hoek van de Molenweg met de Van Gaverenlaan open te stellen. “We voorzien ze dan ook direct van een kopje koffie en een croissant” zo vertelt de ondernemer. “Persoonlijk vond ik het erg belangrijk dat de families en bekenden van de teams een plaats hebben waar ze samen kunnen komen om de doorkomst feestelijk te vieren. Roparun is al een emotioneel zwaar beladen evenement en dan is het fijn als je in je eigen stad je naasten in de armen te kunnen sluiten als boost voor de laatste zware kilometers naar de Coolsingel.”

Last-minute ingevlogen

“We staan te wachten op onze vriendin Nina. Eén van de nieuwste leden van Door Dik & Dun. Ze is amper een week geleden gevraagd om aan te sluiten. We hebben over de app al contact met haar gehad en ze vindt het lopen goed te doen. Sportief is ze dan ook wel, voor een marathon draait ze haar hand niet om” zo vertellen de vier vriendinnen. “Het is aan mijn schoonmoeder te danken dat ze is aangesloten bij het team, zei is al jarenlang lid van het team” zo vertelt één van de vier bijna verontschuldigend.

Straat met herinneringen

Jan Heshof staat vol spanning te wachten op zijn zoon Bart. “Hij weet wat het is om de Roparun te lopen hoor, hij doet voor de vijfde keer mee. De omstandigheden maken het dit jaar wel extra uitdagend. In het team is de spirit nog goed en er is goed gekeken naar het verantwoord lopen met deze temperaturen.” Voor de familie Heshof is de doorkomst op de Van Gaverenlaan extra speciaal, zo vertelt Jan. “Beide opa’s van Bart hebben een groot deel van hun leven aan deze staat gewoond. Eén van hen is helaas ook overleden aan de verschrikkelijke ziekte.”

Dat is voor Jan dan ook wat de run symboliseert “de lange weg die de deelnemers afleggen van Parijs naar Rotterdam symboliseert de lange weg die de patiënten af moeten leggen.” Ondanks alle emoties die de estafetteloop met zich meebrengt is er binnen het team ook ruimte voor luchtigheid. “Bart liep in een NAC shirt dwars door de doorkomst in Tilburg” zo vertelt de trotse vader lachend.

Een snoepje voor de laatste kilometer

Een stukje verder bij de doorkomst van de Stone mountain runners staat Deen met een groot bord langs de kant “Wie dit bord aantikt verdient een snoepje”. Een idee van mijn vader, maar ik vond het ook direct een goed idee, zo vertelt hij enthousiast. Enkele meters verderop rent zijn vader van voor naar achteren om iedereen die het bord aantikt tijdig te laten grabbelen in de emmer vol snoepgoed. “Ik moest vanmorgen wel even twee keer op mijn wekker kijken hoor toen deze om 06:00 uur vanmorgen ging. Maar dat is voor één dagje niet erg.” In de toekomst ziet de jonge Steenbergenaar zichzelf wel aansluiten bij het team. “Sporten doe ik een paar keer per week, judo en survival. Mijn oma helpt al in het team met de catering en vorig jaar heeft mijn vader meegelopen dus de lijntjes zijn kort.”