Bewoners Scheldeoord: ‘We hadden het niet beter kunnen treffen’

STAVENISSE – De ouderen vormen een belangrijke groep in onze samenleving. In elke kern is er dan ook ouderenzorg. In de komende weken treden ze voor het voetlicht in de Thoolse Bode. Vandaag: Scheldeoord in Stavenisse. 

Scheldeoord kent 20 wooncomplexen en een zorgunit. Het werd in 2010 gebouwd, maar de animo was zo groot dat er vorig jaar een tweede verdieping bij kwam. Bij elkaar wonen er 32 mensen, waarvan er op dit moment zeven 24-uurs zorg krijgen.

Daarnaast wordt er ook thuiszorg verleend. Het personeel dat deze zorg verleend is verbonden aan de Schutse in St-Annaland. Het complex is eigendom van de Oud Gereformeerde Gemeenten en de bewoners komen dan ook hoofdzakelijk daar vandaan. In de recreatiezaal zijn regelmatig activiteiten als Bijbellezingen, maaltijden, bewegen voor ouderen en bloemschikken. “De mensen zijn hier hartelijk en vriendelijk", zegt zorgcoördinator Sjaan van der Elst.

Watersnoodramp

Mevrouw de Vos (87) en mevrouw de Rijke (92) hebben allebei heel hun leven in Stavenisse gewoond. Behalve een half jaar in 1953. “Het was een verschrikkelijke nacht”, zegt mevrouw de Rijke, terugdenkend aan de Watersnoodramp. Beiden kwamen op de Molendijk terecht en per schip werden ze naar Rotterdam vervoerd. Tijdens de evacuatie werden ze netjes en prima behandeld.

De dames vinden het fijn op Scheldeoord en zijn blij dat ze op deze manier in hun eigen dorp kunnen blijven wonen. Allebei wonen ze nog zelfstandig maar een groot deel van de dag verblijven ze in de gezellige zorgunit. Met alle activiteiten doen ze mee. “We kunnen het niet beter treffen, “ vinden ze.

Wat ze nog graag zouden willen? Dat weten ze eigenlijk niet. “Een moeilijke vraag,” zegt de Rijke. “We hebben weinig te willen. Vroeger was er veel meer armoe. Vooral in de dertiger jaren. De jeugd heeft geen idee hoe we toen leefden", besluiten ze beiden.

Bijkeuken

Sinds een half jaar woont het echtpaar Oosdijk met veel plezier in Scheldoord. Zij is 76 en hij 80. Dhr. Oosdijk reisde 32 jaar lang naar Rotterdam om daar in de havens te werken. Ook zij hebben de Ramp meegemaakt. “De klok ging luiden en we zagen het water komen. Het was een zwarte nacht. We sjouwden met zijn vieren alles naar boven. Het water kwam steeds hoger en tot zondagmiddag 3 uur lagen we bovenop onze bedden bij een ingestorte muur. Toen pas werden we gered door de peilboot.”

In Scheldoord genieten ze van een prachtig uitzicht. Ze zouden niet meer terug willen naar de Bernhardstraat al was het daar ook heel gezellig. Elke dag is er wel aanloop, dus ze hebben geen tijd om zich te vervelen. Mevrouw Oosdijk zorgt nog steeds voor de huishouding en meneer Oosdijk is vooral druk met twee volkstuintjes. Aan alle activiteiten doen ze mee. “We zijn al aardig gewend. Nu zijn we allebei nog goed gezond, maar als je wat krijgt, zit je hier toch prima. Er kwam een nieuw gedeelte bij en we zijn er helemaal naar toe gegroeid."

Het enige wat mevrouw Oosdijk nog mist, is haar grote bijkeuken. Ze vinden het allebei heerlijk dat ze gewoon in Stavenisse kunnen wonen te midden van kinderen, klein- en achterkleinkinderen. “Vroeger waren de mensen toch meer op elkaar aangewezen. We hebben toen onze vader nog in huis gehad. Nu is iedereen veel meer op zichzelf.”

BIJDRAGE FRITS SIMONS