Aan de keukentafel met Roy en Coby van Frisia: ‘Er vertrekt geen schip zonder ons’
Door: Olaf Knook RubriekSINT-ANNALAND - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Roy en Coby Hoogstad van Frisia Rondvaarten.
Het bedrijf is ontstaan op 15 oktober 1984 en bestaat dus bijna 40 jaar. Hoe is het allemaal begonnen?
Coby: “Het begon eigenlijk best droevig toen de ouders van mijn man Gerard in een scheiding lagen. Mijn schoonvader verhuisde toen in 1984 van de Betuwe naar Sint-Annaland, met een klein jachtje dat hij inruilde voor een vissersbootje. Gerard en zijn vader begonnen toen als sportvissers om een nieuw leven op te bouwen. Het vissersbootje heette Frisia. En omdat ze geen geld hadden voor nieuwe plakletters, bleef de boot zo heten. Zo ontstond het bedrijf, in de sportvisserij.”
Jullie doen nu zeehondensafari’s. Hoe heeft het bedrijf zich ontwikkeld tot wat het nu is?
Coby: “Toen de sportvisserij achteruitliep, gingen ze rond de jaren ‘90 over op het bouwen van schepen die geschikt waren voor bijvoorbeeld feesten. In die tijd begon ik ook mee te varen. In 2003 kwam de huidige grote Frisia erbij en verliet Gerards vader het bedrijf. Maar door de bankencrisis in 2008 stortte de feestsector in. We vroegen ons af: wat nu? Op een avond, met een fles drank op tafel, bedachten we dat er vier zeehonden op de Oosterschelde lagen. De volgende ochtend maakte ik vroeg een simpele website voor zeehondensafari’s. Iedereen verklaarde ons voor gek, maar met Hemelvaart hadden we de eerste afvaart en met Pinksteren was de boot al te klein. Inmiddels leven er zo’n 150 zeehonden op de Oosterschelde. We zijn met een groot en een klein schip volledig overgestapt van sportvisserij en feesten naar rondvaarten. Vissen doen we nu al 15 jaar niet meer.”
Roy, jij gaat het familiebedrijf vroeg of laat van je ouders overnemen. Hoe ben jij in Frisia gegroeid?
Roy: “Als kind liep ik al met een dienblad rond op de boot om spullen op te halen of koffiekannen op tafels te zetten. In de zomers ging ik steeds meer meedraaien. Zo ben ik langzaam het bedrijf van mijn ouders ingerold. Soms zat ik al op schoot bij mijn vader mee te sturen en op mijn 20e haalde ik mijn papieren om zelf een schip te besturen. Nu wacht ik eigenlijk op het moment dat mijn ouders met pensioen gaan en ik het bedrijf kan overnemen.”
Coby: “Mijn man is nu 60 jaar en na 70 uur per week werken, is het wel mooi geweest. Ons pensioen komt steeds dichterbij. Het bedrijf draait zeven dagen per week. Roy heeft alle benodigde papieren, dus de overdracht is al langzaam bezig.”
Zitten er voor- en nadelen aan het samen werken als moeder en zoon?
Roy: “Soms kan het flink botsen, haha. Maar we werken meestal goed samen. Vaak hoeven we elkaar maar aan te kijken om te weten wat er moet gebeuren. Het is altijd gezellig en aan het eind van de dag valt alles op zijn plek.”
Coby: “We beginnen de dag altijd met koffie en sluiten elke dag af samen met het personeel aan tafel. Dat zorgt voor een goede band. In het hoogseizoen lopen er zo’n twintig medewerkers over de vloer.”
Zijn jullie vooral in de zomer bezig of is het ook in de winter druk?
Coby: “In de winter is het rustiger en richten we ons op onderhoud, zoals het opknappen van de schepen. Denk aan betimmering, stoelen, ramen, enzovoort. Elk jaar doen we wel iets. Dit jaar gaat de grote boot na de intocht van Sinterklaas drie maanden uit de vaart.”
Roy: “In de zomer is het volop aanpoten met twee schepen die constant rondvaarten maken. We hebben ze allebei dan hard nodig.”
Coby: “We zouden zelfs een derde schip kunnen inzetten, maar dat willen we niet. Om nou een schip neer te leggen waar je in de zomer werk voor hebt, maar in de winter niet... Dat levert aan het eind van de rit niks op.”
Heeft het weer nog invloed op de rondvaarten?
Coby: “Op onze grote boot kunnen tweehonderd passagiers overdekt zitten. De mensen zijn op vakantie en willen wat doen, ook als het regent. Ze gaan dan niet naar het strand. Met regenachtige dagen zitten we dus net zo vol als met mooi zomers weer. De wind is bij ons de enige spelbreker. Als het voor de mensen niet leuk is door zwaar weer, dan varen we niet.”
Hoe onderscheiden jullie het runnen van een familiebedrijf met het privéleven? Hoe zorgen jullie voor die balans?
Roy: “Ik woon nu vijf jaar op mezelf. Toen we nog altijd samen waren, zowel thuis als op werk, ging dat botsen. Het ging op een gegeven moment 24/7 over werk. Nu ik samenwoon met mijn vriendin Emmeline lukt het beter om werk en privé gescheiden te houden.”
Coby: “Thuis ben je thuis, al blijft de telefoon wel gaan. We moeten altijd bereikbaar zijn. De meeste mensen werken overdag en kunnen ‘s avonds pas bellen. We kunnen ook nooit tegelijk op vakantie. En er vertrekt geen schip zonder dat een van ons aan boord is.”
Coby, heb je er vertrouwen in dat je het familiebedrijf goed kunt overdragen aan je zoon?
Coby: “Absoluut. Roy neemt al zeven jaar Frisia over als ik op vakantie ben. Dan geef ik een overdracht en laat ik de telefoon en agenda achter. Als ik met pensioen gaat, wordt het in goede handen overgedragen. Hij kan het en ik weet zeker dat het dan in goede handen is.”
Krijgen jullie vooral Zeeuwen op bezoek of ook internationals?
Coby: “70 procent van onze gasten komt uit Duitsland, 25 procent is Nederlands en de rest komt uit landen als België, Zwitserland, Oekraïne, China en Amerika. We hebben van alles gezien.”
Roy: “Klopt, op de boot spreken we ook grotendeels Duits. De passagiers kunnen aan de outfit van het personeel zien welke talen ze spreken.”
Slotvraag: met wie zouden jullie een keer aan de keukentafel willen zitten?
Coby: “We hebben al veel bekendheden hier over de vloer gehad. Herman den Blijker, Hans van Breukelen, de lookalike van Luciano Pavarotti... Maar het doet me allemaal niet zoveel. Het zijn ook maar mensen. Liever gewoon gezellig met het gezin aan de keukentafel, dat gebeurt nu te weinig.
Roy: “Daar ben ik het helemaal mee eens. Gezellig met het gezin aan de keukentafel is voor ons veel waardevoller dan met een bekendheid of ondernemer.”
Paspoorten
Naam: Coby Hoogstad
Leeftijd: 56 jaar
Woonplaats: Sint-Annaland
Burgerlijke staat: Gehuwd met Gerard
Hobby’s: “In de winter poppetjes haken. Maar ik hou ook van boekhouden en met cijfers bezig zijn.”
Naam: Roy Hoogstad
Leeftijd: 26 jaar
Woonplaats: Sint-Maartensdijk
Burgerlijke staat: Samenwonend met Emmeline
Hobby’s: “Ben altijd op het water bezig. Soms ga ik varen met de speedboot van mijn schoonvader.”
