Aan de keukentafel met Jack Westdorp: ‘Liefde en verlies zijn twee kanten van dezelfde medaille’
Door: Olaf Knook RubriekSINT-ANNALAND - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Jack Westdorp van Memorabele Momenten.
Hoe heb je de stap gemaakt naar je eigen onderneming?
“Ik werkte eerst als coöperatieadviseur bij de Rabobank. Binnen die rol organiseerde ik ledenvergaderingen, maar op een gegeven moment liep het bezoekersaantal terug. Samen met collega’s heb ik die bijeenkomsten omgevormd tot echte leden-events. Met thema’s, bekende presentatoren, muziek, eten en drinken creëerden we een avond uit voor onze leden. Dat was eigenlijk mijn eerste ervaring met het vormgeven van bijzondere momenten. In 2014 hield mijn functie op te bestaan. Ik kon een andere functie binnen de afdeling krijgen, maar ik zag het niet zitten om van een zelfstandige rol in een toch wat keurslijf terecht te komen. Toen dacht ik: nou, weet je wat, ik ga voor mezelf beginnen - en zo is mijn bedrijf Memorabele Momenten ontstaan in 2015.”
Wat zijn de activiteiten van je bedrijf?
“Mijn bedrijf draait om drie pijlers: trouwen, rouwen en zakelijke evenementen. In de kern betekent het dat ik mensen begeleid bij belangrijke levensgebeurtenissen. Dat kan een huwelijksceremonie zijn, een uitvaart, of bijvoorbeeld een bedrijfsjubileum. In al deze situaties probeer ik - samen met de opdrachtgever - van dat ene bijzondere moment iets memorabels te maken.”
Dat is wel een grote stap. Wat trok je aan in het begeleiden van uitvaarten?
“Dat kwam eigenlijk voort uit mijn vrijwilligerswerk bij de Koninklijke Fanfare Accelerando in mijn woonplaats. Als voorzitter werd ik gevraagd om bij uitvaarten te spreken. Dat raakte me diep en gaf ook een goed gevoel. Je kunt iemands leven nog één keer goed in het licht zetten, beschrijven zoals die persoon was voor de vereniging. Dat was zó bijzonder om te mogen doen. Ik besloot toen een opleiding in uitvaartbegeleiding te volgen. Het mooiste blijft voor mij de inhoudelijke kant - het verhaal vertellen, samen met de nabestaanden.”
Hoe ga je om met mensen die moeite hebben met het uitspreken van gevoelens tijdens een afscheid?
“Dat komt vaak voor. Vooral mannen hebben moeite hun emoties te delen. Tijdens de voorbereiding stel ik veel vragen en luister ik goed. Soms bouw ik samen met hen langzaam richting het moment dat ze tóch durven te spreken, en als dat gebeurt, is dat extra bijzonder en waardevol. Maar niet iedereen hoeft te spreken. Er zijn altijd alternatieven - het voorlezen van een brief, een fotopresentatie of muziek. Dat geeft de invulling van een afscheid extra betekenis.”
Wat maakt een ceremonie écht persoonlijk volgens jou?
“Het draait om het verhaal. Of het nu een huwelijk of een afscheid is: mensen willen zich herkennen in wat gezegd wordt. Daarom stel ik altijd veel vragen. Bij huwelijken stuur ik bijvoorbeeld losse vragenlijsten op naar het koppel. Waar hebben ze elkaar leren kennen? Wat waarderen ze in elkaar? Wat doen ze juist niet samen? Die antwoorden gebruik ik om hun liefdesverhaal te schrijven.”
Zijn er ceremonies die je bijblijven?
“Heel veel. Een voorbeeld dat ik nooit vergeet was een huwelijk tussen twee mensen, waarvan één terminaal ziek. Ze wilden hun liefde nog bezegelen, bewust van de korte tijd die hen restte. Om daar een passende ceremonie voor te maken, zó kwetsbaar en intens, vond ik heel bijzonder. Het is fijn om van zo’n verdrietig moment nog iets moois te maken.”
Wat is jouw rol tijdens zo’n ceremonie?
“Ik zie mezelf als ceremonie-regisseur én ceremoniemeester. Ik stel draaiboeken op waarin alles staat: wie wat zegt, welk muziekstuk wanneer klinkt. Daardoor verloopt een ceremonie zoals gewenst. En het geeft houvast. Daarnaast gebruik ik intuïtie: soms voel je wanneer je even moet zwijgen, of juist moet doorvragen. En humor kan ook, zelfs bij een uitvaart - mits het met respect gebeurt.”
Je geeft ook ceremonies in Frankrijk. Wat kun je daarover vertellen?
“Frankrijk is een grote liefde van mij én mijn partner Pierre. Samen organiseren we daar huwelijken - van ceremonie tot alles eromheen. Hij spreekt goed Frans en weet hoe we de Franse gastvrijheid kunnen benutten. We zoeken lokale leveranciers, van bloemist tot cateraar, en zorgen dat het voor Nederlanders een echt Frans sprookje wordt.”
Dat is bijzonder. Hoe is het om samen met je partner te werken?
“Heerlijk. Pierre is muzikant en met zijn kennis helpt hij vaak bij de muzikale invulling, met name bij uitvaarten. Hij is ook mijn steun achter de schermen. Ik heb veel werk, dus het is fijn om thuis iemand te hebben die begrijpt wat ik doe en zelfs actief meedenkt en meewerkt.”
Wat betekent liefde voor jou?
“Liefde is dat je hardop zegt: ‘Ik kies voor jou.’ Bij geregistreerde partnerschappen gebeurt dat ook, maar een huwelijk is vaak het moment wat je wil delen met je omgeving. Dat maakt het ceremonieel zo krachtig. Maar liefde zit ook in afscheid nemen: in herinneringen, in het benoemen van wat iemand voor jou betekende. Liefde en rouw zijn twee kanten van dezelfde medaille.”
Je organiseert ook zakelijke evenementen. Wat houdt dat in?
“Klopt, denk aan bedrijfsjubilea, openingen of het traject voor het verkrijgen van het predicaat ‘hofleverancier’. Daar komt veel bij kijken: historie schrijven, het opstellen van een dossier. Ik zorg voor de complete organisatie en dat het event past bij het DNA van het bedrijf. Veel van die trajecten zijn tijdrovend, echter daardoor extra memorabel.”
Heb je een bepaald levensfilosofie?
“’Maak van bijzondere momenten, memorabele momenten’. Dat is de rode draad in alles wat ik doe. Het leven zit vol betekenisvolle gebeurtenissen en door daar met aandacht bij stil te staan, krijgen ze de waarde die ze verdienen. Een goede voorbereiding is daarvoor essentieel. Je krijgt meestal maar één kans om het echt goed te doen.”
Speelt ritueel daarin ook een rol?
“Absoluut. Rituelen geven structuur en betekenis. Vroeger was alles anders - zwarte kleding bij rouw, standaard toespraken bij huwelijken. Nu is er meer vrijheid, maar die vrijheid vraagt ook bewustwording. Ik bespreek altijd met mijn opdrachtgevers wat zij belangrijk vinden: kleurgebruik, kleding, muziek. Voor ieder moment bestaat er een ritueel.”
Wat hoop je na een ceremonie bij mensen achter te laten?
“Ik hoop dat mensen met een warm gevoel terugkijken. Dat ze denken: dit past precies bij ons. Of het nu een huwelijk is, een afscheid of een zakelijk event. Erkenning is voor mij het mooiste compliment. Als iemand zegt: “Dat verhaal was heel herkenbaar”, dan voel ik dat mijn werk geslaagd is.”
Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
“Dat is voor mij de Grootmeester van het Koninklijk Huis. Ik vind het enorm boeiend hoe die staatsbezoeken en andere ceremonies organiseert tot in het kleinste detail. Protocol, volgorde van vlaggen, tafelschikking - het zijn allemaal dingen die bijdragen aan het grote geheel. Die precisie, die zin voor ritueel, spreekt me aan. Ik zou daar graag meer van leren.”
Paspoort
Naam: Jack Westdorp
Leeftijd: 59 jaar
Bedrijf: Jack Westdorp | Memorabele Momenten
Gevestigd: Sint-Annaland
Burgerlijke staat: Samenwonend met partner Pierre van Broekhoven
Hobby’s: Uit eten, wijn, Frankrijk, muziek maken (met name fanfaremuziek) en organiseren
