Vijfhuize (46) is de beste Zeeuwse amateurscheids: ‘Ik fluit graag derby’s’

THOLEN - Frans Vijfhuize (46) uit Tholen begon zijn voetbalcarrière als jonge rechtsback bij de Tholense Boys. ‘Fransje zijlijn’, was zijn bijnaam als voetballer. Nu, ruim dertig jaar later, mag hij zich een jaar lang de beste amateurscheidsrechter van Zeeland noemen. “Ik fluit graag derby’s. Daar loop ik niet zomaar van weg.”

De Tholenaar behoort tot de twaalf provinciewinnaars uit meer dan 1300 genomineerde scheidsrechters. Deze jaarlijkse verkiezing wordt georganiseerd door de KNVB en ARAG. Hij heeft de eer gewonnen in de provincie Zeeland in de categorie KNVB-ongediplomeerd, maar hij begon zijn carrière als voetballer.

Vijfhuize hing zijn voetbalschoenen aan de wilgen toen hij bij de A2 elke week zware nederlagen te verduren kreeg. Sindsdien is hij grensrechter geworden. “Toen dacht ik: misschien kan ik ook wel fluiten. Dat heb ik toen een tijdje gedaan.” Na een periode buiten de voetbalwereld vanwege het stichten van een gezin, besloot hij toch weer de fluit op te pakken. “Rond mijn 33e ben ik weer begonnen met fluiten. En altijd bij Tholense Boys. Dat zit in mijn hart en nieren.”

‘Op hun strepen staan’

Hij heeft een voorkeur voor wedstrijden waar veel op het spel staat. “Ik hou van derby’s. Daar loop ik niet voor weg. Ik fluit het liefst wedstrijden met een zekere spanning, zoals bijvoorbeeld wanneer WHS tegen Tholense Boys speelt. Dat blijft altijd speciaal.” Volgens Vijfhuize is kalmte een van de belangrijkste eigenschappen van een scheidsrechter. Hierin denkt hij zich te onderscheiden van andere scheidsrechters. “Ik ben niet zo aanwezig op het veld. Veel scheidsrechters staan op hun strepen, maar daar heb ik minder last van.”

Een goede scheidsrechter fluit niet voor elk wissewasje, aldus Vijfhuize. “Je moet de emoties die erbij horen ook toelaten. Daar sta ik een beetje voor open.” Hij geeft wel toe dat hij als voetballer niet altijd even netjes was tegen de scheidsrechters. “Ik was best verbaal richting de scheidsrechter. Maar op een bepaald moment groei je op en verander je als persoon. Toen drong het besef tot me door dat die verbale uitingen echt niet nodig waren.”

Verrassing

De nominatie als amateurscheidsrechter van het jaar kwam voor Vijfhuize als een verrassing. “De club heeft me voorgedragen. Het was onverwacht, maar wel leuk. Toen heb ik toch nog geprobeerd om een aantal stemmen te verzamelen.” Uiteindelijk behoorde hij tot de beste twaalf provinciewinnaars van Nederland en moest hij een motivatiebrief schrijven voor een finaleplek. Daar kwam hij niet doorheen. “Voor mij is fluiten meer een hobby. Het draait om sociale contacten maken en de normen en waarden.” Om uitgeroepen te worden tot winnaar van de provincie Zeeland, voelt voor Vijfhuize als een waardering.

Tekort aan vrijwilligers

De benoeming tot winnaar van de provincie Zeeland is voor Vijfhuize als een mooie erkenning. Hij hoopt door te gaan als scheidsrechter tot zijn 50e. Echter, hij maakt zich zorgen over het tekort aan vrijwillige scheidsrechters. “WHS heeft me al gevraagd om te komen fluiten. Overal zijn tekorten, en dat vind ik jammer. Soms worden wedstrijden zelfs afgelast omdat er geen scheidsrechter is. Maar ik vind het nog steeds leuk en ben er nog steeds bekwaam voor.” Fransje zijlijn blijft dus voorlopig nog fluiten.