Rob en Marjan namen afscheid, maar De Huijberg maakt een duurzame doorstart

HUIJBERGEN - Na zes jaar pionierswerk hebben Rob en Marjan afscheid genomen van De Huijberg, het kleinschalige leefgemeenschapsproject rondom het voormalige kloostergebouw. Maar De Huijberg gaat niet verloren. Het initiatief wordt verder voortgezet, waarbij de broeders van Huijbergen nu met andere mensen een proces ingaan om een nieuwe dragende leefgemeenschap te vormen.

Volgens Franck Ploum, bestuursondersteuner van de Congregatie van de Broeders van Huijbergen, zie je wel vaker dat er na zeven jaar een moment van herbezinning komt. Dit moment is voor Marjan en Rob aangebroken. “We zijn Marjan en Rob dan ook erg dankbaar over wat zij in de afgelopen jaren hebben gerealiseerd. We hopen met een nieuwe groep mensen weer verder te kunnen bouwen op wat door hen is neergezet.” Francisca is daarbij de eerste die samen met anderen het stokje overneemt. “De bestaande activiteiten, zoals de kloosterwinkel, schooltuin en permacultuurtuin, blijven gewoon bestaan. Ook wordt nu gestart met het aanleggen van een voedselbos, als onderdeel van de Nationale Boomfeestdag. Dat is weer een nieuwe stap in de verduurzaming van het park.”

Duurzaam beheer

De landelijke organisatie Veni Ventus wordt daarnaast ingeschakeld om nieuwe bewoners te zoeken en te begeleiden. “Zij hebben veel ervaring met het opzetten van religieuze leefgemeenschappen.” Verder is Anton Vos voortaan de nieuwe coördinator van het park. Hij is ook de bosbeheerder bij Bieduinen en Grote Meer. “Ik ga me onder meer richten op duurzaam beheer en hedendaags tuinieren. Er hoort ook een andere manier van tuinieren bij dan vijftig jaar geleden.” Anton is geen onbekende in de regio. Hij heeft zijn wortels in Huijbergen liggen en is dus actief als bosbeheerder in de regio. “Ik woon nu in Eindhoven met mijn gezin, maar ik verblijf hier regelmatig bij de broeders als ik hier aan het werk ben. Op een bepaalde manier voelt het hier dan ook als thuiskomen voor mij.”

Gouden momenten

Zes jaar lang was De Huijberg ook thuis voor Marjan en Rob. Maar toch hebben zij het hoofdstuk nu afgesloten en verhuizen ze naar Winterswijk. Als zij terugblikken op deze periode, zien zij vooral het leggen van verbindingen, het realiseren van een spirituele plek en het betrekken van de broeders als hoogtepunten van de afgelopen zes jaar. “De stilte, het ritme, met je handen in de aarde, het helpt mensen echt tot rust te komen,” zegt Rob. Het kloosterritme bood niet alleen structuur, maar ook verdieping. Het centrum trok bezoekers vanuit het hele land. “In alle gastvrijheid werden ze hier ontvangen en we hebben vele gasten verrast met biologisch vegetarische verzorging.” Verder waren vooral de open dagen bij de Broeders volgens hem memorabel. “De eerste keer kwamen er 500 mensen.” Het contact met gasten en vooral de kinderen van de basisschool in Huijbergen betekende veel voor hem en Marjan, waarbij Marjan volgens Rob vrijwel alle kinderen van de groepen 7 en 8 van de laatste jaren leerde kennen. “Met kinderen ontdekken hoe alles groeit en bloeit: dat waren voor mij de gouden momenten”, zegt Marjan dan ook. De samenwerking met scholen leverde creatieve resultaten op, waaronder diverse leesboekjes. “Het boekje van de boom ontstond zelfs in Huijbergen,” zegt ze lachend. 

Bijzondere tijd

Voor Rob en Marjan was de laatste dag bij De Huijberg tijdens Nationale Boomfeestdag op 19 november. “Mooi om te zien hoeveel bomen er de grond in gingen.” Voor Marjan en Rob was het planten van de bomen het afscheid van De Huijberg en letterlijk een nieuw begin. Marjan sprak de leerlingen van groep 7 en 8 van basisschool Ste. Marie toe en gaf daarbij aan dat de bomen straks zullen groeien, net zoals de kinderen zullen groeien. “Later kunnen jullie zeggen: ‘die boom heb ik nog geplant’. Jullie werken hier aan de toekomst.” Volgens Marjan doet de natuur haar werk wel. “Wij hoeven alleen te ondersteunen. Deze plek heeft kracht. En ruimte. En bomen die hier al eeuwen staan.” Wel hoopt ze nog dat voor het jeugdpelgrimeren voor de groepen acht uit Woensdrecht een nieuwe coördinator wordt gevonden, iets wat zij altijd met veel plezier en liefde op zich nam. Een groot compliment spreken beiden verder graag uit naar de broeders van het klooster. “Hun steun en vertrouwen waren ongekend. Wat we hier met de hulp van velen hebben neergezet, dat is echt bijzonder.”