
Ossendrecht geniet van jubileumeditie De Sterkste Man van de Brabantse Wal
Door: Remco Weterings AlgemeenOSSENDRECHT - Toen Maurice Uitdewilligen, Harold Arts en Tamara Arts-Heeren begonnen met het organiseren van het krachtsportevenement ‘De Sterkste Man van de Brabantse Wal’ hadden ze nooit gedacht dat het na tien edities nog steeds zo een succes zou zijn. Zondagmiddag was Ossendrecht het strijdtoneel voor de jaarlijkse krachtmeting. “Deelnemers weten waar ze aan toe zijn hier, veel van hen komen elk jaar met plezier terug” zo vertelt Harold Arts, één van de drie organisatoren. Voor het zesde jaar maakt het evenement bovendien deel uit van de kwalificatie voor de Sterkste man van Nederland.
“Elk jaar proberen we een nieuw onderdeel toe te voegen of een onderdeel aan te passen. Dat maakt het voor deelnemers en publiek na tien edities nog steeds aantrekkelijk”, zo weet Harold. Vaak is zijn mede-organisator Maurice Uitdewilligen het ingenieuze brein achter deze vernieuwingen. Afwisseling in de onderdelen is dan ook wat volgens het drietal ervoor zorgt dat elke deelnemer evenveel kans maakt. “Niet iedereen is even sterk op alle onderdelen; waar de één veel kracht uit zijn rug weet te halen kan dit voor zijn tegenstander de beenspieren zijn.” Waar op de baan deelnemers de strijd met elkaar aangaan, is het naast de baan vooral een grote internationale vriendengroep. Naast een Vlaams dialect is er in de deelnemers tent ook een woordje Duits te horen.
In Ossendrecht is bewust de schifting gemaakt tussen een klasse voor deelnemers onder de 105kg en eentje voor boven de 105kg. “Voor de jongens onder de 105 kg zijn maar weinig wedstrijden, voor hen is het dus lastiger om punten te behalen voor de kwalificatie voor de landelijke titel. Deelnemers spreken vaak hun waardering uit dat wij deze klasse de ruimte bieden”, zo vertelt Harold.
Bijzondere krachtinspanning
Waar de een op zondagmiddag languit voor de televisie ligt, loopt de andere met een Fiat 500 van bijna 400 kilo door Ossendrecht voor de yoki lift. Maurice heeft voor deze editie de yoki lift extra bijzonder gemaakt. “Op een avond belde Maurice ons met de mededing dat hij een auto nodig had. Ieder jaar verzint hij wel wat nieuws. Hij is maanden vooraf al bezig met het gereedmaken van de onderdelen”, zo vertelt mede-organisator Tamara Arts-Heeren. Gelukkig wist ze via één van de sponsoren eenvoudig een sloopauto te regelen. “Er is wel flink in geslepen, hoor! Toen we hem gingen ophalen, woog de auto 640 kg, dat was teveel. Na het nodige slijpwerk is het gewicht nu gereduceerd tot een kleine 400 kg.”
Eén van de deelnemers die deze Fiat 500 mocht tillen, is de Belgische Rik Raaijmakers. Hij is net klaar met het onderdeel ‘yoki lift’, en wordt door zijn dochtertje en vrouw opgevangen na de krachtinspanning. “Dit onderdeel is niet mijn sterkste onderdeel, je moet hiervoor veel kracht vanuit de rug kunnen halen. Voor mij is dit het zwaarste onderdeel, dat weet ik nu al. Daarbij zakte ik tijdens het liften steeds door mijn rug”, zo vertelt hij na zijn inspanning. In Ossendrecht is het voor Rik de eerste keer dat hij meedoet, maar bij andere wedstrijden is hij een graag geziene deelnemer. Hoe hij zich voorbereidt op de wedstrijden? “Vele uren per week doorbrengen in de gym en goed letten op je voeding.” Rik zijn grootste fan is zijn zoontje: “Mijn papa is de beste”, zo roept hij. Moeder vult aan: “Hij heeft op school in ieder geval een mooi verhaal, wie kan nu zeggen dat zijn vader met een auto heeft rondgelopen?”
Vol bewondering
Niet alleen familie en vrienden kijken met bewondering toe naar alle krachtinspanningen. Met veel bewondering staan ook Jan en Koos te kijken naar de prestaties van de 24 deelnemers. “Het is niet alleen vanwege onze leeftijd, hoor. Hard werken was in onze jonge jaren eerder regel dan uitzondering, maar aan zoiets meedoen? Nee daar pas ik voor. Laat ons maar lekker met een kopje koffie vanaf de zijlijn toekijken”, zo vertelt de 92-jarige Koos. Beide heren wonen om de hoek van het evenement en komen elk jaar graag kijken naar de krachtmeting.
Ondanks de bewondering voor de deelnemers vragen de heren zich hardop af of inspanningen van dit formaat wel gezond zijn. “Zouden hun werkgevers weten dat ze deze sport beoefenen? Het is niet zonder risico en voor je het weet zitten ze in de ziektewet of zouden ze er iets aan overhouden.” Jan heeft deze woorden nog niet uitgesproken of bij één van de deelnemers gaat het bijna mis tijdens de ‘yoki lift’ met de auto. Gelukkig loopt het met een sisser af en weet de deelnemer de auto bijna tot aan de eindstreep te tillen.
Als trouwe toeschouwers van het evenement hebben ze de afgelopen jaren de onderdelen zien veranderen. “Vroeger was het echt op pure kracht, een vrachtwagen slepen bijvoorbeeld. Tegenwoordig komt er steeds meer techniek bij kijken. Mooi om te zien dat een evenement zo kan professionaliseren.” Ook merken de heren op dat er dit jaar minder publiek langs de kant te vinden is dan andere jaren. “Terwijl het toch zo een gezellige dag is” zo vertelt Jan. Toen Jan kwam aanlopen, twijfelde hij overigens heel even om één van de klaarliggende onderdelen uit te proberen. “Maar ik heb me kunnen inhouden, hoor en alles netjes laten liggen voor de mannen.”





















