Aan de keukentafel met Pim van de Klundert: ‘Ik word er blij van als mijn klant blij is’
Door: José van der Wegen RubriekWOENSDRECHT - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Pim van de Klundert van Sirocco Personal Bikes.
Wielrennen en sportieve fietsen zitten in je bloed. Vertel eens hoe het is begonnen.
“Mijn opa is ooit in de jaren ‘80 gestart met eigen frames, omdat mijn vader en oom fanatieke wielrenners waren. Zelf ben ik ook jaren actief geweest als wielrenner. Destijds begon mijn opa thuis in de Keesomstraat in Hoogerheide. Toen waren dat nog gewone stalen buizen die hij aan elkaar laste. De frames lakte hij dan met behulp van een compressor die je een paar straten verderop nog hoorde. Het begon kleinschalig, maar groeide steeds verder uit. Mijn vader en oom hielpen op een gegeven moment ook mee en in 1991 werd Sirocco officieel ingeschreven. En later ben ook ik ingestapt. Tegenwoordig run ik Sirocco samen met mijn vader en moeder en we hebben nog een medewerker, overigens ook een oud-wielrenner, Kelvin Bakx.”
Een stalen frame, dat kun je je nu niet echt meer voorstellen!
“Nee, staal wordt nu niet meer gebruikt. Het is van staal naar aluminium naar carbon gegaan. Carbon is een licht, maar stevig materiaal en alle grote merken maken fietsen van carbon.”
Maar een carbon frame kun je niet zelf maken. Hoe doen jullie dat nu?
“Onze frames worden gemaakt in China bij een goede en vaste leverancier. Zij gebruiken daarvoor speciale mallen, die per type frame ontwikkeld worden. Voor de luxere frames hebben wij een patent voor de Benelux. Er zijn in China maar een beperkt aantal fabrieken die dit kunnen maken en ook de dure merken als Specialized en Cannondale maken hier gebruik van. De luxere frames krijgen ook allemaal een UCI-keuring, dus het zijn echt wel de beste leveranciers op framegebied.”
De frames komen uit China, maar toch leveren jullie maatwerk. Hoe zit dat?
“Een sportieve fiets, of dit nu een mountainbike, gravelbike of racefiets is, is heel persoonlijk. Er zijn verschillende maten beschikbaar en een maat qua fiets is ook echt letterlijk maatwerk per klant. Het is niet zo dat je een fiets snel in huis hebt. De frames worden kaal verscheept vanuit China naar Nederland en hebben we op voorraad. Van elk model hebben we hier meerdere maten. Maar hier in Nederland zetten we de fiets ook voor de klant in elkaar. Alle onderdelen kunnen door de klant uitgezocht worden en ook de kleurstelling van de fiets kan zelf gekozen worden. Om een fiets helemaal custom made te maken, gaat er zo’n 10 uur werk in zitten. Het lakken kost het meeste werk.”
Heb je daar ook een opleiding voor moeten volgen? Want ik kan me voorstellen dat je dat niet zomaar even doet.
“Lakken is inderdaad best lastig. Mijn oom deed eerst het lakken vanuit onze loods aan de Middenweg, maar is daarmee gestopt in het eerste jaar dat ik er werkte. Toen heb ik in een maand leren lakken door het veel te doen en het me eigen te maken. Lakwerk wordt vaak onderschat. Er komt veel bij kijken. Eerst moet je het frame opschuren, dan schoonmaken en de witte grondlak aanbrengen. Vervolgens moeten de putjes weer uit de lak gehaald worden en pas dan kun je de door de klant gekozen kleur aanbrengen. En dan hangt het weer af van welke kleur het is of het in een keer dekkend is of dat er meerdere lagen nodig zijn. Wij gebruiken ook geen stickers, dus letters of een design verwerken wij in de lak. Maar dat is ook de uitdaging.”
Het klinkt ook wel als een creatief proces.
“Het lakken vind ik ook wel een van de leukste dingen in het werk. Je kunt je fantasie de vrije hand geven. Ik maak ook weleens testmodellen. Mijn eigen fiets heeft bijvoorbeeld een soort marmereffect gekregen en dit blijkt aan te slaan bij onze klanten. Het is erg dankbaar werk om te zien dat klanten de inzet en kwaliteit waarderen. Want lakken doe je ook niet zomaar. Het is niet goed voor je gezondheid, dus je moet een masker op, een pak aan en handschoenen aan en zorgen voor een goede afzuiging tijdens de werkzaamheden. En na afloop moet je alles goed schoonmaken en de lucht filteren. Je moet dus wel aan wat eisen voldoen, ook voor het milieu. Maar gelukkig is onze uitstoot niet heel groot met zo’n 200 tot 225 frames per jaar.”
Naast een maatwerkspecialist voor sportieve fietsen ben je ook op social media actief. Je bent zelfs een soort influencer onder de naam Cycling Professor. Hoe is dat zo gekomen?
“Dat was eigenlijk niet de intentie, maar in coronatijd was de winkel dicht en hadden mensen toch vragen. Je wilt ze dan toch helpen en dus ben ik video’s gaan maken op onder meer YouTube. Het is nu uitgegroeid tot een soort service waarbij ik uitleg geef. In de coronatijd had ik er wel veel meer tijd voor. Zo’n video maak je niet vanzelf, dus je moet er ook tijd en energie in stoppen. En wat dat betreft probeer ik mijn grenzen wel wat te bewaken.”
Grenzen bewaken als ondernemer is lastig als werk en privé vaak door elkaar lopen en jij woont ook nog eens bij het bedrijf plus je bent zelf ook een actief fietser. Hoe ervaar jij dat?
“Soms draait het wel heel vaak alleen om fietsen. Het is een mooie wereld, maar soms zie je niets anders meer. Ik vind het ook weleens leuk om het eens niet over fietsen te hebben. Natuurlijk stap ik zelf nog regelmatig op de fiets en ik vind mijn werk heel leuk, maar ik wil niet een hele dag werken. Vrije tijd is ook belangrijk. Dus als ik zou moeten kiezen tussen een video maken voor het werk of iets leuks doen, dan kies ik wel voor iets leuks doen.”
Hoe blijf je de uitdaging in je werk vinden?
“Innovaties in de fietsenwereld staan nooit stil. Dus ik vind het een uitdaging om bij te blijven en nieuwe frames te blijven zoeken. Je moet meegaan in de markt. Ook probeer ik steeds nieuwe designs en kleuren te maken en mensen zo goed mogelijk te helpen. Ik wil de klant echt maatwerk leveren, met een goede framemaat en een persoonlijk design. Ik word er blij van als mijn klant blij is, want ik ben toch de eindverantwoordelijke voor ons product.”
Zijn er ook weleens dingen minder leuk?
“Als ondernemer merk je soms dat mensen vaak veel vragen willen stellen. En het liefste willen ze ook direct antwoord. Maar dat is niet altijd mogelijk. Informatie wisselt ook snel. Je bent met de ene klant bezig als de andere alweer belt. Daardoor kunnen dingen weleens door elkaar gaan lopen. Ik heb daarom ook expres een werktelefoon en een privé-telefoon genomen. Mijn werktelefoon pak ik buiten openingstijden niet meer op, juist om die grens tussen werk en privé ook te bewaren.”
Tot slot: met wie zou je zelf nog eens aan de keukentafel willen zitten?
“Dat is een lastige. Misschien een ondernemer die de balans tussen werk en privé perfect beheerst, maar bestaat die eigenlijk wel? Op zich zou ik ook mezelf wel willen spreken, over tien jaar, als ik tien jaar ouder ben. Dan heb ik genoeg tips om alles goed uit te voeren.”
Paspoort
Naam: Pim van de Klundert
Leeftijd: 29 jaar
Bedrijf en functie: eigenaar van Sirocco Personal Bikes
Gevestigd in: Woensdrecht
Woonplaats: Woensdrecht
Burgerlijke staat: vrijgezel
Wat doe je in je vrije tijd?: wielrennen, sportschool, af en toe padellen en gewoon leuke dingen doe
