Dorpsgidsen schonen Weldoenerskerkhofje op

RIJSBERGEN - De Landelijke Opschoondag mag je dit jaar in Rijsbergen zeker ‘historisch’ noemen: een aantal leden van het Dorpsgidsencollectief ging aan de slag om het ‘Weldoenerskerkhofje’op te schonen. Dat was namelijk hard nodig: tuinafval, blad, wildgroei van onkruid en rommel overwoekerden de zerken en perken.

Ad de Klerk is één van de Dorpsgidsen en legt uit: “Na de restauratie in 2007 zag het kerkhofje er weer picobello uit. Maar zoals je zo vaak ziet: het daarna picobello houden is vaak een probleem. Omdat we ons als Dorpsgidsencollectief met veel liefde inzetten voor onze dorpshistorie, pakten we dit opschonen daarom graag op!” 

En het resultaat van de inspanning was dan ook al snel zichtbaar. Met grote zorgvuldigheid en met oog voor de kwetsbare grafzerken gingen de ‘Dorpsgidsen’ aan de slag met rijf, hark, borstel en hogedrukspuit en het kerkhofje ligt er weer netjes bij. 

Het ‘Weldoenerskerkhof’

Het ‘Weldoenerskerkhof’ is een onderdeel van het ‘Kerkpark’. Momenteel staan er nog vijftien zerken op het kerkhof. Eén Zerk (van een Franse militair, overleden in 1850) lag nog jaren onder de oppervlakte, maar ook die kreeg na anderhalve eeuw alsnog nog een plaatsje op het kerkhof. Verder staat er in dit park - recht tegenover de St. Bavokerk - de beeldbepalende beeldengroep, een aantal historische bomen (o.a. een Tulpenboom) en zijn de contouren van de vroegere St. Bavokerk nog zichtbaar.  

Het ‘Weldoenerskerkhof’ kent een rijke geschiedenis. Zo mocht men katholieken tijdens de Tachtigjarige Oorlog niet meer in Breda begraven. Om die reden zochten een aantal welgestelde mensen een laatste rustplaats op gewijde grond in naastgelegen dorpen, zoals Rijsbergen. Daar stond dan vaak een ruime financiële donatie aan de plaatselijke kerk tegenover, vandaar de naam ‘Weldoenerskerkhof’. 

De weldoeners hebben het nodige bijgedragen aan de Rijsbergse parochie en verdienen om die reden dan ook respect en dank voor hun bijdrage. Daarmee maakt het kerkhof deel uit van de Rijsbergse geschiedenis. En is het ook onderdeel van de provinciale geschiedenis: het kerkhof is dan ook een provinciaal archeologisch monument. Een monument dat niet alleen restauratie verdiende, maar zeker ook onderhoud. Zodat ook dit stukje geschiedenis niet alleen voor het nageslacht bewaard blijft, maar ook dat de laatste rustplaats van de ‘Weldoeners’ keurig verzorgd is, uit respect voor het verleden.