Kinderboekenweek in Steenbergen: jong en oud ontdekken wereld achter tekeningen van Charlotte Dematons

STEENBERGEN - Van kinderen, peuters en baby’s tot opa’s, oma’s en zelfs een bezoekster van boven de tachtig: de bibliotheek in Steenbergen zat vol met nieuwsgierige bezoekers. Illustrator Charlotte Dematons nam jong en oud mee in de wereld achter haar tekeningen. Haar interactieve verhaal boeide van begin tot eind.

Het was meteen gezellig druk in de bibliotheek. Maar liefst 62 mensen waren op de activiteit afgekomen, onder wie een flink aantal kinderen. Die kwamen natuurlijk niet alleen. Vaders, moeders, opa’s en oma’s schoven gezellig aan en luisterden mee naar Charlotte Dematons, die met haar 69 jaar inmiddels een flinke stapel boeken op haar naam heeft staan. Haar boeken Alfabet en het Sinterklaasboek zijn bij veel mensen bekend.

De illustrator wist haar publiek van begin tot eind bij de les te houden. Met haar uitleg over het illustreren van boeken, maar vooral door de kinderen volop bij haar verhaal te betrekken. Er werden vragen gesteld, handen gingen de lucht in en de jonge bezoekers bleken maar wat graag te willen laten horen wat ze wisten.

Wie vindt de meeste woorden?

Een van de hoogtepunten was een speciale quiz. De kinderen kregen een schriftje en moesten daarin zoveel mogelijk woorden noteren die ze konden ontdekken op een grote plaat die Charlotte had meegenomen. Net als in haar boek Alfabet stonden er allerlei voorwerpen en details op afgebeeld die allemaal met dezelfde letter begonnen. Deze keer was de letter P aan de beurt.

Dat leverde al snel herkenbare vondsten op. Een paraplu bijvoorbeeld, heel toepasselijk op deze regenachtige dag. Charlotte hielp de kinderen op weg met een kleine hint: „En als het niet regent, maar heel zonnig is, dan gebruik je een…” De kinderen konden weer verder zoeken en schrijven.

Toen Charlotte af­telde en de pennen uiteindelijk moesten worden neergelegd, was het tijd om de score op te maken. Wie had de meeste woorden gevonden? Bij de vraag wie er meer dan zestig had opgeschreven, gingen tot Charlottes verbazing meerdere vingers de lucht in. Er bleken heel wat scherpe speurders in de zaal te zitten!

Uit de opgestoken vingers werd één gelukkige winnaar gekozen. Die ging naar huis met het Hollandse landschap dat Charlotte tijdens haar uitleg had gemaakt. Ook een krokodil en een olifant vonden een nieuwe eigenaar. Bij die laatste kwam nog wat verdelingskunst kijken, want de winnaars waren met zijn drieën gekomen. Charlotte had daar wel een oplossing voor: „Dan krijg jij de voorkant, jij de achterkant en jij de buik.”

Lees verder na de foto’s

Geen illustrator, wel een 3D-pen

Niet ieder kind droomde na afloop meteen van een carrière als illustrator. Een meisje uit groep 4 vond de ochtend erg leuk, vertelde ze, maar zelf tekeningen maken voor boeken zag ze niet zitten. Ze had thuis een 3D-pen en dat vond ze wel heel leuk.

En dat was precies wat er na Charlottes verhaal gebeurde. Terwijl een aantal bezoekers in de rij stond voor een gesigneerde tekening in hun boek, waren andere kinderen alweer druk bezig met hun eigen creaties. Met een 3D-pen konden ze hun fantasie letterlijk vormgeven. Wie nog even een heel andere wereld wilde binnenstappen, kon plaatsnemen voor een groen scherm. Daar werden de kinderen gefotografeerd in een omgeving naar keuze. De foto werd vervolgens naar huis gemaild.

Kunnen we haar houden?

Ook de oudste bezoekster liet merken hoeveel plezier ze aan de ochtend had beleefd. De mevrouw van boven de tachtig kwam na afloop speciaal naar Charlotte toe om haar persoonlijk te bedanken. Een mooi compliment voor de illustrator, die met haar verhaal niet alleen de jongste bezoekers wist te boeien.

Ook de medewerkers van de bibliotheek waren enthousiast. „We zouden Charlotte het liefst houden! Wat zou het leuk zijn om haar als collega te hebben,” vertelde een van hen.

De laatste dag van de Kinderboekenweek 2026 kreeg in Steenbergen zo een bijzonder creatief tintje. Met volle schriftjes, zelfgemaakte 3D-kunststukjes en een hoop nieuwe indrukken gingen de bezoekers weer naar huis. En misschien zijn er thuis nog wel ouders en grootouders die zich achter de oren krabben bij die ene vraag: ‘Hoeveel woorden had ik eigenlijk op die plaat kunnen vinden?’