Van brandweerkazerne tot protestantse kerk: bijna 800 wandelaars ontdekken Halsteren opnieuw
Door: Remco Weterings AlgemeenHALSTEREN - Het zijn oude tijden die herleven in Halsteren. Bijna achthonderd wandelaars trokken vier avonden de paden op en de lanen in tijdens de avondvierdaagse. Hoewel de regen soms met bakken uit de lucht kwam, overheerste vooral het wandelplezier.
Het is pas het tweede jaar dat de avondvierdaagse in zijn huidige vorm terug is, maar met precies 769 deelnemers kan de organisatie tevreden terugkijken. “Vooral de ouders hadden over het weer te klagen. Bij de kids bleef een glimlach van oor tot oor zichtbaar”, vertelt Sietske Poppe, voorzitter van de Spring-er-in Wandel4daagse.
Gelukkig eindigde het evenement zoals het begon: droog en zonnig. Tijdens het defilé donderdagavond stonden honderden opa’s, oma’s en andere bekenden de deelnemers met handenvol snoep en bloemen op te wachten.
Ook Zoë, Felix en de anderen uit hun groepje van in totaal zes genoten ondanks het mindere weer van de routes. “Het leukste was de dorpenroute”, vertelt Zoë. Het is de tweede keer dat ze meeloopt met de vierdaagse en zeker niet de laatste. Alsof ze onderweg nog niet genoeg snoepjes heeft gekregen, hangt haar moeder haar nog een extra snoepzakje om de nek. “Ik ben apetrots op jou”, staat erop te lezen. En dat is haar moeder ook. “Terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam vallen, liepen ze nog met een smile op hun gezicht.”
Unieke routes
“Het gaat er niet om hoeveel mensen je kent, maar om wie je kent.” Een uitspraak die ook blijkt te kloppen wanneer je een avondvierdaagse organiseert, lacht Sietske. Doordat het evenement zo’n stevig fundament in de Halsterse samenleving heeft, kwamen de wandelaars dit jaar op unieke plekjes.
“We hebben door de brandweerkazerne en de protestantse kerk gelopen. Zulke dingen zijn alleen mogelijk omdat heel Halsteren een bijdrage wil leveren aan het evenement. In totaal zijn er tijdens de avonden zo’n zestig mensen actief om alles in goede banen te leiden.”
Door bijzondere elementen als een wandeling door een kerk of brandweerkazerne toe te voegen, wil de organisatie de routes extra beleving meegeven. “Deze vier dagen moeten nog lang in het geheugen van de kids blijven zitten. De avondvierdaagse is echt iets wat bij je lagere schoolperiode hoort.”
Poppe is ook blij met de uitgebreide steun van de ondernemers. “Dankzij hun steun zijn de wandelaars niets tekortgekomen aan proviand.” Bijzondere dank wil ze uitspreken aan de scouting. “De organisatorische kracht en het enthousiasme van deze club mensen zijn uniek. We zijn begonnen met 130 deelnemers en een organisatie door een clubje moeders van de basisschool. Dankzij de scouts hebben we dit samen kunnen uitbouwen tot wat het nu is. Ieder jaar een stukje professioneler, mooier en groter. Wie weet halen we ooit de 1200 deelnemers die vroeger meeliepen weer.”
Na de laatste avond krijgt Sietske dan ook veel complimenten van ouders. “De kids hebben zo genoten, dankjewel!”
Spontane hulp
Op de laatste avond worden de deelnemers aan de Gasthuisstraat voorzien van een appel en een flesje water. Toen Lisette en haar hulptroepen arriveerden om de rustpost op te bouwen, bleken de propjes uit de bomen in combinatie met de regen en het zand van recente werkzaamheden er een flinke bende van te hebben gemaakt.
Toen ze besloten bij een buurtbewoner aan te bellen met de vraag om een bezem, kregen ze die niet simpelweg mee: er werd spontaan hulp aangeboden. De man pakte een bezem en schep uit de schuur en begon zelf de stoep voor het woningblok schoon te maken.
Wat Lisette het meest is bijgebleven? “Ondanks de twee avonden met regen lieten de deelnemers het ook toen niet afweten. En besef even: als je nu ziet dat er bijna 800 wandelaars meelopen, terwijl dit is begonnen als idee van een paar moeders. Niet te beseffen toch dat dit in korte tijd kan uitgroeien tot iets wat zo leeft in Halsteren.”
Volgend jaar weer
“Dit was zeker het laatste jaar?”, vraagt een vader aan zijn twee dochters. “Nee!”, roepen de dames in koor. Vader zag de wandelavonden vanwege de regen niet iedere keer met evenveel plezier tegemoet, maar zijn dochters denken daar heel anders over. “Het was super, en kijk eens hoeveel snoep ik heb gekregen.”
Vader zal volgend jaar dus een regenpak moeten aanschaffen. Of hopen op droog weer.
