Na 125 jaar stopt een begrip in Halsteren: Familie Van Tiggelen neemt afscheid van de aspergeteelt

HALSTEREN – Het einde van het aspergeseizoen betekent dit jaar ook het einde van een tijdperk. Na 125 jaar stopt Aspergekwekerij C. van Tiggelen met de teelt van het witte goud. Dochter Michelle Hack-van Tiggelen en haar man kiezen ervoor zich volledig te richten op hun akkerbouwbedrijf. Zaterdag namen vaste klanten onder het genot van een hapje en een drankje afscheid van een begrip in Halsteren.

“Het is toch wel een beetje met pijn in het hart, maar het is goed zo”, zegt Cees van Tiggelen (65). Zijn dochter Michelle legt uit waarom de keuze is gemaakt. “Toen ik mijn man leerde kennen, had hij zijn akkerbouwbedrijf al. De laatste jaren merkten we dat we op onze tenen liepen om beide bedrijven te combineren. Het akkerbouwbedrijf is flink gegroeid. Op beide bedrijven willen we het hoogste kwaliteitsniveau nastreven en dat vergde gewoon te veel energie.”

Laatste asperges vliegen de deur uit

Wie op de laatste oogstdag zonder bestelling nog asperges wilde kopen, kwam bedrogen uit. Al rond 11.00 uur was alles uitverkocht. “We hadden onze vaste klanten vooraf geadviseerd om te bestellen. Daar is massaal gehoor aan gegeven. De hele koelcel stond vol met bestellingen”, vertelt Michelle.

Meneer en mevrouw Maas hoopten na de afscheidsborrel nog een portie asperges mee naar huis te nemen, maar waren vergeten vooraf te bestellen. “Ik had nog zo gezegd dat we moesten bestellen”, zegt Anthonio lachend tegen zijn vrouw.

Michelle weet toch nog een portie mini-asperges voor het echtpaar samen te stellen. “Wel met pijn in het hart hoor dat ik als laatste deze sortering aan jullie moet verkopen.”

Naast asperges verdwijnen ook eieren, diepvriessoepen van restaurant ‘t Spuihuis en andere streekproducten in de boodschappentas. Voor aardbeien en andere producten kunnen klanten na dit seizoen nog terecht bij de boerderijautomaat. “Ik zie mezelf op mijn 75ste niet meer sjouwen”

Volgens Cees speelde ook de aard van de teelt een rol in de beslissing. “Een aspergeplant is een gewas waar je acht tot tien jaar van kunt oogsten. Ik zie het niet zitten om op mijn 75ste nog met asperges te lopen sjouwen.”

Hij begrijpt de keuze van de volgende generatie volledig. “Vroeger heb ik van mijn ouders ook altijd de ruimte gekregen om me te richten op wat bij mij paste en daarin mijn eigen keuzes te maken. Die ruimte wil ik mijn dochter ook geven.”

Naast zijn eigen bedrijf zette Cees zich jarenlang in voor Telersvereniging Brabantse Wal Asperges. Mede dankzij die inzet kreeg de Brabantse Wal-asperge de status van erkend streekproduct. “Je proeft meteen dat ze niet van Van Tiggelen zijn” Meneer en mevrouw Van Gaans hadden vooraf vier kilo asperges besteld en gingen dus niet met lege handen naar huis. “Als we ergens anders asperges eten, proeven we meteen dat ze niet van Cees en Michelle komen. Ieder perceel heeft zijn eigen smaak en het vakmanschap van de familie Van Tiggelen draagt daar zeker aan bij.”

Waar ze volgend jaar hun asperges gaan halen, weten ze nog niet. “We gaan waarschijnlijk bij verschillende telers proberen welke smaak het dichtst in de buurt komt.”

Het afgelopen seizoen verliep voor Michelle niet zonder uitdagingen. Van de vijf hectare asperges leverde een deel van de planten na acht jaar onvoldoende opbrengst op, terwijl ook een ouder perceel minder produceerde dan gebruikelijk. “Daarom hebben we dit jaar vooral gekozen voor de huisverkoop. Sommige restaurants en groentehandelaren moesten we daardoor helaas teleurstellen.”

Familie stond altijd klaar

Ook voor Christine van Tiggelen, de zus van Mariëtte, is het afscheid bijzonder. Ze herinnert zich nog goed hoe ze als zestienjarige tijdens het aspergeseizoen meehielp op het familiebedrijf. “Privé en werk waren vroeger niet zo gescheiden. Juist dat maakte het werken in het familiebedrijf zo leuk.”

Binnen de familie is er volgens haar veel begrip voor de beslissing. “Iedereen staat voor de volle honderd procent achter de keuze van de nieuwe generatie.”

Toch zal ze de Halsterse asperges missen. Gelukkig heeft ze nog een flinke voorraad ingeslagen om er thuis nog een tijdje van te kunnen genieten.